|
Burada
kendi karar�mla hi�bir�ey yazmamam gerekiyor,
Sadece
bana yazmam i�in verileni yazabilirim.
Bana
kimin h�kmetti�ini g�rm�yorum,
Onu ne
duyuyor ne de biliyorum. Ama bu d���nceler,
Ve onlar�
zenginle�tiren bu s�zler onun, benim de�il.
Benim
zihnimde olu�uyorlar,
Ama benim
taraf�mdan de�il. Kalemi tutuyorum, hepsi bu.
Beni sabah
bulduklar�nda so�uk ve sessizdim. ��lm��� dediler yata��m�n
a��r ipeksi perdelerini kald�r�p, so�uk gri �����n y�z�me
d��mesine izin verirlerken. ��lm��!� dediler, �ac�lar�,
endi�eleri ve �z�nt�leri ge�ti. Dinleniyor art�k. Ama ard�nda
kalanlar�n hat�r�na insanlar�n nas�l �ld���n� bilmeleri iyi
de�il�. Bu y�zden, nazik doktor ger�e�i gizledi ve d�nya ona
inand�. Ama kalbi atmadan, nefes almadan orada �ylece
�nlerinde yatan ben konu�malar�n� duyuyordum ve bunu kendim
yapt���m� biliyordum. Hayat�n kavgalar�ndan yorulmu�tum,
olanlardan dolay� �zg�nd�m ve olacaklardan korkuyordum.
�nsanlar aras�ndaki
yerime yak���r bir t�renle beni y�kad�lar. Tabutumun ba��na
�z�nt� ve yas sembolleri y��m��lard�. A�a��da duran ba��m�n
yan�nda duran biri benim i�in �vg� dolu s�zler s�yl�yordu.
Bunlar maskaral�ktan ba�ka bir �ey de�ildi. Bense bunlar�
duyuyor ve ger�eklerin �uurunda olarak derinlerimde bunu hak
etmedi�imi biliyordum. Ne yaz�k! Donmu� dudaklar�m o sahte
dalkavukluklar� y�z�ne hayk�ram�yordu!
Ard�ndan g�rkemli bir
m�zi�in derinden gelen sesi duvarlar� ve yukar�daki kemeri
titretti, hatta herkesin durup bana son kez bakabilece�i bir
�ekilde orada yatan ben bile bu m�zikle titredim. Bana bak�p
duran ve hi� �nemsemeyen onca insan�n aras�nda beni seven
sadece birka� ki�i vard�, Onlar�n g�zya�lar� donmu� ka�lar�m�
�pmek i�in e�ildik�e y�z�me d���yordu ve onlara hissettirdi�im
ac�dan dolay� yayd�klar� g��l� merhamet duygusu ile hayata
d�nmem ve onlar� rahatlatmam i�in duyduklar� nafile �zlem bana
h�zla �arpan bir ac� hissi veriyordu.
Derken y�z�m� �rtt�ler ve
beni son istirahat yerime ta��d�lar. Yol boyunca, orada
karanl�kta yatmama ra�men g�rmeyen g�zlerim, sa��r kulaklar�m
ve suskun dudaklar�mla terk etti�im sevgili canl� d�nyan�n
sonsuz sevecenli�ini g�rd�m, hayat�n seslerinin, sadece
varolmaktan duyulan sevince duyulan ��krana kar��t���n� duydum
ve tekrar bunun bir par�as� olmak i�in duydu�um vicdan
azab�yla dolu �zlemimden, sadece kendi ruhumda yank�land���n�
duydu�um �st�rap ���l��� y�kseldi.
Y�ksekte bir tepe �zerinde y��d�klar� toprak tabutumun �zerine
g�r�lt�yle d��meye ba�lad�. Beni koyduklar� yerde her �ey
sessiz, so�uk ve nemliydi. ��eri bitince gittiler� ve art�k
her �ey sessizdi. Hayata duydu�um �zlemin anl�k sanc�s�
ge�mi�ti, art�k vazge�mi�tim.
Son kez uyuyup bir daha ebediyen
uyanmamak i�in g�n�ll� olarak �lm��t�m. Ama uyuyam�yordum ki!
Her duyum keskin bir bi�imde uyan�kt�.
Art�k asla uyuyamayaca��m�
anlam��t�m, �l�m ebedi bir uyan��t� asl�nda!
Bu uyan��, en az�ndan benim i�in mezardayd�. �simsiz, s�ze
gelmeyen ve kocaman bir korku �zerime ��km��t�.
Etraf�m ba�lang��ta yaln�z ve karanl�kt�. Ama giderek
karanl��a al��t�m, belli bir �l��de karanl��a sokulabiliyordum
art�k ve yaln�z olmad���ma dair bir �uur geli�mi�ti i�imde.
Acaba orada yatan kom�ular�m var m�yd� benim? Onlar da benim
gibi uyan�k m�yd�? �yleyse onlar� g�rebilir miydim ve bana
hangi formlarda g�r�n�rlerdi acaba? Hayalg�c�m aniden beni
bo�an karanl��� �rk�t�c� �ekillerle doldurdu. Bulan�k bir
�ekilde hissediyordum ki ben �l�m� istemeyenler gibi de�ildim,
onlar� tan�ma zaman�m gelmeden zorla d�nyalar�na girmi�tim ve
sanki hala ya��yormu�um gibi onlardan korkuyordum.
�o�u zaman yan�ma fazla
yakla�m�yorlard� ama her �eyin g�lge oldu�u yerde g�lgenin en
derinlerinden daha uzak de�illerdi. Sessizce yat�p s�rekli
kendimi d���nmekten ba�ka yapacak bir �eyim yoktu, bazen
ac�yarak ve bazen hor g�rerek ama genellikle �fkeyle kendimi
d���n�yordum ��nk� orada olmaktan ve kendi karar�m hakk�nda
d���nmekten dolay� �ok yorgundum.
B�t�n bu s�re i�inde do�a benden kendine ait olan� geri
istiyordu, benim formumdaki topra�� ona iade edilmeliydi. Onun
bana d�n��mesi ne korkun� ve iticiydi!
Yine de ona
ba��ml�yd�m, ondan ayr�lam�yordum. Bu korkun� k�tlenin her bir
lifi, her bir dokusuyla yar� maddi ikinci bedenim, yani astral
bedenim iyiden iyiye kar��m��t� ve �imdi bildi�im bir ger�ek
�u ki ancak bedenin ��r�mesiyle ve elementlerine ayr��mas�yla
ayr�labiliyorlard�. Toprak, hava, su, her biri saft� ama yine
de ��z�ld�kleri s�rada mezarda ne kadar da isyankard�lar. Ve
i�te �eytani kurt! Asla durmaz, doymak bilmezdi, onun
i�kencelerini ancak �l�ler bilirdi, canl� etin �st�rab� ona
e�lenceydi� Yine de b�t�n bu korkun� k�t�l�kler, onlar�n
��ld�rtan kirletmeleri ve verdikleri ac�lar, astral bedenimin
hissettikleri, ya�ad�klar� halde b�t�n yollar� had safhada bir
�uurla dolu insanlar�n hissettiklerinden daha keskindi. Ah bu
s�ze d�k�lemeyen sefillik, isteksizlik, bu berbat hapishanenin
korkusu�
�zerimde meydana
gelen bu de�i�imlerin yava� i�leyi�iyle birlikte �uurlu ikinci
bedenim yava� yava� �zg�rl�k kazand�. Art�k kendimi daha iyi
tan�yordum, �n�mde �l�lerin evlerinden olu�an kalabal���n
manzaras� vard� ve kom�ular�m� tan�yordum. Ve t�m mezarlar�n
korku dolu hapishaneler olmad�klar�n� g�r�yordum, hepsi
benimki gibi cehennem ortam� de�ildi. Baz�lar�nda y�z� topra�a
d�n�k cesetler vard�, bunlarda hapsolmu� bir ruh yoktu.
G�nah�n k�t� niyetini fark edemeyecek kadar k�sa bir ya�am
s�rebilmi� olan ruhlar ve kendi paylar�na d��en zaman� sonuna
kadar gerekti�i gibi ya�ay�p iyi niyetle zarif eylemlerle
ge�irenler de d�nyaya ait bedenlerini terk etmi�lerdi ve onlar
i�in ebedi uyan��, �����n ger�ekliklerinde huzur vericiydi.
Ama burada benimle a�a��da olanlar, benim gibi hayattaki
g�revlerinde sab�rs�z davrananlard�. D�nyadaki hayat s�resini
kendi elleriyle zorla k�saltan kendi kendinin katili olan
ki�iler yaln�z da de�ildi. A��r� derece para kazanma,
h�rslar�n� tatmin etme �abas� i�inde olanlarla �ehvet d��k�n�
olup d�nyevi ihtiraslar� ve k�t�l�kleri terk ederek zaman�ndan
�nce �l�m� se�enler de ayn� kadere tabi oluyorlard�. Bunlar
benim dahil oldu�um gruptu.
Ah ne demokrasidir �u �l�mle gelen! Kederli �l�ler diyar�nda
maskeler yoktur, numaralar bo�unad�r orada. Herkes
di�erlerinin �n�nde ��plak, �effaf durur, herkes di�erlerinin
k���k g�rmelerini hak ederek birbirlerinden uzak durur,
herkesteki kendini su�lama ve faydas�z pi�manl�k duygusu bir
di�erinin �z�nt�s�n� d���nmeyi engelliyor. Bilgisiz delilik,
ge�mi�e endi�e duyan �aresizlik oraya ac� �ektirmeden giremez.
�nsan burada �uurlu olmal� ve umudunu yitirmemeli, hatta o
umut da bir t�r cehennem olsa bile, aksi taktirde daha da
fazla ac� �ekmek m�mk�n. Peki ne kadar? Ah D�nya�n�n Rabbi,
daha ne kadar s�recek? Ancak b�yle bir umut belirdi�inde insan
biraz rahata erebilir, son belirene kadar, uzak ama kesin olan
sona,ve ancak bedene ait t�m ba�lar kopunca kurtulu�
ger�ekle�ebilir. Bu umut herkeste en sonunda belirir ve y�llar
ge�tik�e yava� bir i�leyi�le fark�na var�l�r.
Ve sonunda bir kez daha,
�ekilsiz tozlar arkada kald���nda �zg�rle�en ruh ya�ayan
insanlar�n d�nyas�na d�ner. Ben de b�ylelikle g��t�m, geride
�st�rab� birbirinden keskin ve ��renilmesi gereken dersleri
b�rakarak. �l�ler kentinin dar hapishanelerinde bana kalan
yorgun zamanlard�, sanki g��l� bir b�y� ruhumu bedenime ait
maddelere ba�l�yordu, g�nlerim insan ac�lar�n�n sesleri ve
g�r�nt�leriyle doluydu ve t�m gecelerimde etraf�m� say�s�z
hayalet formlar�, vicdan azab� ve g�nah, utan� ve bir zamanlar
insanlara ait olan korkular ile insan ruhlar�ndan nefret eden
bendesiz varl�klar sarm��t�. Bereketli �imenlerin �zerindeki
�i�ler orada g�zya�lar� gibi g�r�n�yordu, r�zgar�n ��plak
dallardaki kederli iniltileri feryatlard� ve h�zla ge�en
bulutlar�n aras�ndan gelen ay�n so�uk �����, biz �l�lerin
deh�etli g�r�nt�s�yle titriyor gibiydi.
Hayattayken sevdiklerime
bakma iste�i bende giderek daha g��l� belirmeye ba�lad�, ta ki
en sonunda irademin g�c� beni mezar�mda tutan ba�lar�
koparmaya yetene kadar ve ba�ka bir mezar�n i�ine dalar gibi
onlara geri d�nd�m.
Onlar�n �ok
uzaklarda olmalar�na ra�men d����� g�rd�m, yapt���m
d���ncesizce eylemlerin, lanetlemelerimin korkun� sonu�lar�n�
g�rd�m, yine de k�yaslamak gerekirse onlara hayattayken
duydu�um sevgi ve sempati sonsuz olanla atomun yan yana duru�u
gibiydi ama �imdi giderek b�y�yordu. Ama i�te cehennemim de
burada durmaya devam ediyordu. Onlar�n tehlikelere maruz
kal��lar� ve ac�lar�, kayg�lar� ve g�naha te�vik edili�leri
benim i�in bildik �eylerdi, a��lm�� par��menler gibi nettiler,
hatta onlar� bekleyen kaderleri bile okuyabiliyordum, onlara
g�r�nmez olan ve ruhlar�n kayboldu�u bo�luklardan uzanan,
onlar� a�a�� s�r�klemeye, ka�mak i�in bo�a u�ra�lar�n�
g��lendirmeye �al��an merhametsiz elleri g�rebiliyor, yan�lmaz
bir kesinlilikle yenilgilerini �nceden okuyabiliyordum.
Ayr�ca, s�rekli olarak onlara nas�l yard�m edilece�ini, nas�l
kurtar�labileceklerini de bildi�im halde yine de bunu yapacak
g�c�m yoktu. Maddi olmayan dudaklar�mdan ��kan s�zler onlar�n
kulaklar�na eri�miyor, g�zlerimdeki ac�y� g�rm�yorlard�, pasif
bir uyku halinde olan zihinlerine onlar� etkilesin diye
g�ndermeye �al��t���m d���nceler gereksiz hayaller de�illerdi
ve etrafta dola��p duran k�t� niyetli yarat�klar g��s�zl���mle
alay ediyorlard�.
En nihayet son geldi.
Sonsuz �rade�nin m�kemmel bilgeli�ine kar�� isyan etmekten
duyulan pi�manl�k, Sonsuz Adaletin verdi�i cezan�n sona
erdirmesini sa�l�yor, t�m d�nyevi ba�lardan kurtulmay�, huzuru
m�jdeliyordu. |