Hepimiz bazen
hatalar yapar�z. Ve asl�nda o anda kendimizle bar���k olmamam�z da �ok
tuhaf de�il. Bu belki de bir yerlerde yanl�� bir �eyler oldu�unu anl�yor
olmam�zdand�r.
Ama her zay�fl���m�z
yada zafiyetimiz kendimizi su�lamak yada k��eye s�k��t�rmak i�in bir
sebep de�ildir. Bazen anlay�� da gerekir. Bazen olabilir demek de
gerekir. ��nk� yanl��lar�m�zla b�y�yoruz. Hatalar�m�zla ��reniyoruz. Ve
i�in asl�, bir �eyi en ba��ndan en sonuna dosdo�ru yapmak fazla m�kemmel
olurdu.
Ve ayn� zamanda
ger�ek do�ru hangisidir...?
Her varl���n,
kendini geli�tirmeye hakk� vard�r. Yani kendini tezah�r ettirme hakk�
vard�r. Varl�klar kendilerini geli�tirme haklar�n� kullan�rken pek �ok
olu�um ��kacakt�r ortaya. Ve bir k�sm� da hata ya da yanl�� olacakt�r.
Ama onlar� yapmak da bir hakt�r. ��nk� onlar do�ruyu ya da ger�e�i
bulduracak olanlard�r.
O y�zden do�rularla
yanl��lar� bazen tespit etmek �ok zordur. Ne do�ru g�r�nen yanl��lar
vard�r, ak�l hayal almaz. Neyin do�ru neyin yanl�� oldu�unu ay�rabilmek
ger�ekten �ok b�y�k bir incelik, nicelik ister. B�t�n�n bilgisine vak�f
olmay� gerektirir. Ger�ek ba�lant�lar� g�rmeden bu ikisini birbirinden
ay�rmak �ok zordur.
Hatalar kendimizi
geli�tirmemizin bir par�as�d�r. T�pk� iyi �eyler yapmak gibidir. Ama
elbette i�inden dersler al�nmas� gerekir. Hatadan ders almak �nemli ama
ona tak�l�p kalmak faydas�zd�r. Hatta zarar verecektir.
��nk� ge�mi�teki bir
noktaya tak�l� kalmak, �an�� yakalamam�za engel olur. Ve �imdinin i�inde
olanlar� g�rmemizi imkans�z hale getirir. B�ylece de, bug�n�n bize
getirmekte oldu�u deneyimleri ka��rmam�za neden olur.
Ge�ip gitmi� bir
zaman dilimin i�inde as�l� kal�p ya�amak, pek de ya�amak gibi de�ildir.
��nk� bug�n olanlar� ge�mi�in penceresinden de�erlendirmek, ger�ekte
olmakta olan� g�rememektir.
Ge�mi�in
penceresinin manzaras� hep ayn� kalacakt�r. Ve en ac� karede dondurulmu�
bir g�r�nt�n�n izd���m�yle, bug�nk� olaylar� de�erlendirmemize neden
olacakt�r.
Oysaki o manzara
�oktan de�i�mi�tir. Zaman-mekan ve onlar�n enerjisi de�i�mi�tir.
��imdi�de ba�ka �eyler cereyan etmektedir. Ve o dondurulmu� en ac� kare
de �oktan ak�p gitmi�tir. Sadece bizim belle�imizde saklanmaktad�r. Ama
biz hala o karenin �zerinden bug�n� de�erlendirmeye �al���rsak, hi�bir
�eyi bir yere oturtamay�z.
��nk� ne ki�iler, ne
olaylar, ne zaman, ne de mekan ayn�d�r art�k. Bug�n�n olaylar�n� yani
��imdi�yi ge�mi�le ili�kilendirmeye �al��mak, ge�mi� �zerinden bug�n� ve
yar�n� g�rmek, �u an olmakta olan� g�rmemizi engeller.
��imdi�yi
hissetmemizi ve onun i�indeki bilgileri almam�z� zorla�t�r�r.
Gelecek olan
olu�mad�. Ve ge�mi� olan �oktan bitti. Ger�ek olan �ey ise
��imdi�dir.
Ge�mi�, bug�ne kadar biriktirdi�imiz bilgilerin tecr�beyle elde edilmi�
halidir. Bilgiler al�nd� ve bitti. �u an �nemli olan ise, i�inde
bulunmakta oldu�umuz
�an��n bize getirdi�i bilgilerdir.
Sadece
��imdi�ye
dokunabiliriz. ��nk� ne ge�mi�e ne de gelece�e uzanam�yoruz. Ama
��imdi�yi hissedebiliriz. O y�zden ya�amakta oldu�umuz �an�a �imdinin
penceresinden bakmal�y�z. Ge�mi�in g�lgesiyle de�il.
Ve onu ger�ekten
g�rmeye �al��mal�y�z. ��nk� o ��imdi� ba�ka �eyler anlat�yor. ��nk� bir
�an� sonrada bamba�ka �eyler anlatacak. G�zel olanda bu. Onun herhangi
bir anda donup kalmas� ihtimali bile yok. Biz onu zihnimizde
dondurmad���m�z s�rece.
|