|
Kendini var etme
yolculu�u, belki de binlerce basamakl� bir merdivene yap�lan t�rman��
gibidir. En zirvede ama buna ra�men yinede en yal�n, en sade haliyle
duran ger�ek benli�imize varabilmek i�in, b�t�n o basamaklar� tek tek ve
s�ras�yla t�rmanmak gerekir.
Ger�ekte kim oldu�unu bilmek ve as�l potansiyeline ula�mak; ancak o
yolculu�un sonunda elde edebilecek bir bilgidir. Ve ya�am, �n�m�ze
getirdi�i olaylarla, bizi oraya do�ru yava� yava� t�rmand�r�rken; elde
etmeye ba�lad���m�z olgunluk, esneklik ve uyum belki de bu bilginin ilk
ipu�lar�d�r.
Ya�am�n b�t�n�ne bakt���n�z zaman, onun i�inde hi�bir yerde sabit,
kat�, tek tarafl�, esneme pay� olmayan bir duru� g�remezsiniz. Aksine
olabildi�ince �e�itlilik i�indedir. Her renk, her ses, her olu�um, her
bi�im onun i�inde kendine bir yer bulmaktad�r. Ve onun bu ola�an�st�
esneklik ve uyumu i�inde, b�t�n bu �e�itler bir arada bulunabilmektedir.
��nk� �b�t�n� denen �ey b�yle olu�maktad�r. Oysa bizler, d�n�p ��yle bir
kendimize bakt���m�zda, mutlaka kendimizde tarafl� bir d���nce
bulabiliriz. �yi ya da k�t�, do�ru ya da yanl�� diye kendimize g�re
ay�rd���m�z ve ay�rd�ktan sonrada do�al olarak savunuculu�unu yapmakta
oldu�umuz, pek �ok kal�pla�m�� fikirle donat�lm�� bak�� a��lar�na
sahibiz. Ve hatta, bazen bunlarda u�la�maktay�z. Yani di�er bir g�r���
t�mden reddetmekteyiz. Belki de g�remedi�imiz, �zaten o yanl��� diye
kabul ettiklerimizi ortadan kald�r�rsak, do�rular�m�z�n anlam�n�
kaybedece�idir. K�t� olmad���nda, iyi de olamayacakt�r. ��nk� bunlar
ancak birbirlerinin varl���nda, kendilerini olu�turabilmektedirler. Ve
evren dedi�imiz �ey, eksi ve art�lar�n bir araya geli�indeki m�kemmel
uyumun bir tezah�r�d�r. Ya�am diye adland�rd���m�z bu geli�im yolculu�u,
i�inde bu kadar �e�idi bir arada bulundurmasayd�; bizlerinde
olgunla�abilmek i�in yeterli deneyime sahip olabilmesi pek s�z konusu
olamazd�. ��nk� t�m o sonsuzluk ve geni�lik, asl�nda �e�itlilikten
kaynaklanmaktad�r. Evrenin her �ekil ve bi�im i�inde, yeniden ve yeniden
var etme g�c�nden olu�maktad�r.
��te tamda bu y�zden,kendi varl���m�z�n derinliklerine do�ru
ilerleyebilmek i�in,her an yeni olaylarla kar��la�maktay�z. Ama �o�u
zaman bu g�zle yakla�amad���m�z i�in, bizi olgunla�t�rmak ve geli�tirmek
�zere kar��m�za gelmi� olaylar�n anlam�n� ��zememekteyiz.
Evrende
tesad�f yoktur. ��nk� b�ylesine b�y�k bir olu�umun tesad�flere emanet
edilebilmesi pek m�mk�n de�ildir. Bu kadar �ok �e�itlili�i, bunca
olu�umu kendi b�nyesinde ayn� an ve mekan i�inde bar�nd�rabilmesi,
kusursuz bir i�leyi� ile kendini var etmesi, zaten bunun en b�y�k
g�stergesidir. O nedenle ne biz, ne de ba��m�za gelebilecek olaylar bir
tesad�fler zincirinin devam� olamazlar. Mutlak bir i�leyi�in devam�
olarak, bizim geli�imimize katk�da bulunmak �zere onlarla kar��la�m��
oldu�umuz ger�e�i, ya�am�n as�l maksad� ile daha �ok ili�kilidir.
Ya�ananlar�n, t�m o olaylar�n, bir dili vard�r asl�nda. Yani bize
anlatmak istedi�i �eyler vard�r. Bize ��retmek istedi�i bilgiler vard�r.
Tamamlamak istedi�i eksikliklerimiz vard�r. Ve tesad�f de�ildirler.
Ya�am� i�inde bulundu�umuz kesitten ibaret saymay�p, sonsuz tekam�l ve
telafi olanaklar�n� kendi i�inde bar�nd�rabildi�ini fark etti�imizde;
ya�ad�klar�m�z� bir geli�im yolculu�unun sadece �bir� penceresi olarak
g�rebiliriz. ��nk� ya�am pencerelerle doludur ve hangi anda, hangisinin
bize a��laca��n� �nceden kestiremeyiz. Belki �nemli olan, ge�mi�te olmu�
ya da gelecekte olabilecek �eyleri d���nmekten daha �ok, i�inde
bulunmakta oldu�umuz an��n bize neler ��retiyor oldu�uyla me�gul
olmakt�r. ��nk� �o�u zaman ge�mi� ve gelece�e dair d���nceler ve y�kler
i�inde o kadar �ok kayboluruz ki; bug�n i�inde bulunmakta oldu�umuz
zaman� yeterince iyi de�erlendiremeyiz.
Bulundu�umuz, durdu�umuz yerden ��yle bir s�yr�l�p, ona d��ardan
bakabilirsek; ya�ad�klar�m�z�n asl�nda bize neler ��retiyor oldu�unu
daha iyi g�rebiliriz. B�ylece, bize anlatmaya �al��t��� �eyi ger�ekten
ke�fetmeye ba�layabiliriz. Kendimizden, kendimize do�ru t�rmanmakta
oldu�umuz, bu bin basamakl� merdivende, belki de ger�ek bir mihenk ta��,
olaylar�n bir dili oldu�unu nihayet g�rmeye ba�lamakt�r...
��nk� ard�ndan onlar� ��zmeye do�ru yeni bir yolculuk ba�layacakt�r.
Ve bu; insan�n kendi ger�e�ine do�ru atmaya ba�lad��� en ger�ek�i ad�m
olacakt�r. |