|
Al�n
yaz�s�, al�nlar�m�za zorla yaz�lm�� �eyler de�ildir. Biz, her
birimiz, kendi isteklerimizle geliyoruz d�nyaya. Al�n yaz�s�
denilen �eyler, bizlerin d�nyaya gelmeden �nce, Ruhsal
D�nya'da se�tiklerimiz ve isteyerek talep ettiklerimizdir.
Eksikliklerimizi telafi edici olaylard�r. Al�n yaz�s� (kader)
dedi�imiz mesele budur. Kahrolmaya, �z�lmeye gerek yoktur. Ne
yaparsan�z yap�n�z, al�n yaz�s� bozulmaz. Sak�n, "benim
h�rriyetim, serbest iradem nerede?" gibi duygulara kap�lmay�n,
kap�lmayal�m! O sadece sizin ve benim aldanmalar�m�zdan ba�ka
bir �ey de�ildir.
H�rriyet Nedir?
Kim demi�, h�r�z diye? Neyin h�rriyeti i�erisindeyiz? Neyi yapabiliyoruz
h�r bir �ekilde? Ger�ek h�rriyete, serbestiyete �e�itli
y�nlerden bakt���m�z zaman, ona sahip olmad���m�z� ve bir�ok
�eye ba��ml� oldu�umuzu g�r�r�z. �nce bedenlerimizin
olanaklar�na ba��ml�y�z. B�yle derken bir �z varl���m�, bir de
bedenimi kastediyorum. Bak�yorum ki, s�rekli de�i�iklikler
i�erisinde olan ve d�� tesirlerin alt�nda bir varl�k var
ortada. S�caktan, so�uktan etkilenir. Ya�murdan yedi�i
yemeklerden, olaylardan etkilenir. Hatta kendi b�nyesinde �z
varl���n�n ge�irmi� oldu�u birtak�m manevi de�i�ikliklerden
s�ratle etkilenir. Kendi i�erisinde dengesi bozulur. Kalbi
h�zl� atmaya ba�lar, sinirleri gerilir vs. Do�madan �nce,
bedeninizin b�t�n hallerini d��ar�dan seyrediyorsunuz. "Yani,
ben �imdi (Ruh olarak) bunun i�inde mi hareket edece�im?"
diyorsunuz. "Evet." diyorlar. "Sen bunun ile fiziki ya�am�n�
s�rd�receksin." Bedenleniyorsunuz, kader plan� yan�nda
olarak, hem de sorumlu!...
At�na tam anlam�yla hakim olan bir s�vari haline gelmeliyiz.
Oysa, �imdi bize hakim olan att�r ve biz de at�n istedi�i yere
giden zavall� s�vari durumunday�z. At bize h�kmediyor biz ata
de�il. Neresi h�rriyettir bunun? Bedenin tutsa�� h�r insan
�eli�kisine tahamm�l etmek i�in �uurun uykuda olmas�
gerekiyor, san�r�m...
Olaylara tamamen ilgisiz kalmak olanaks�zd�r. Bu, �z varl���n�z�n
ihtiyac� m�, yoksa bedeninizin ihtiyac� m�? Herhalde
bedeninizin ihtiyac�. Peki, bedeninizin ihtiyac� ne? Birtak�m
vitaminler ve besin enerjileri mi? Bunun miktar� nedir? O
belli de�il.
G�r�l�yor ki "h�rriyet" kavram� tan�t�m� itibar�yla, yanl�� bir
kavramd�r. �nsan h�r olamaz. Yani tabiat itibar�yla, do�a
olarak olamaz. Bebeklik halimizi tasavvur edelim. Ne
h�rriyeti? Sonra belli bir ya�a gelince, "Ben h�r insan�m."
diye kas�l�r�z. Sen annenin kuca��nda minicik bir �eydin. Ne
h�rriyeti? Sen ba�kalar�n�n h�rriyetlerini alarak bu hale
geldin. ��te, ger�ek ana-baba hakk� burada ba�lar. H�rriyetin
de�eri buradad�r. Ya�l�l�k halinin h�rriyeti nerede
kalm��t�r!...
Beden i�te b�yledir! D�nya, fizik �artlar� b�yledir! Siz ku�lar gibi
u�mak istersiniz ama u�amazs�n�z. Her g�n ko�u yapmak
istersiniz ama buna ne ci�erleriniz ne de bacak kaslar�n�z
m�saade edebilir. Da�lara t�rmanmak istersiniz; kayalar, sarp
ge�itler size yol vermezler. Sel basar gidemezsiniz. Ne
yaparsan�z, do�an�n kendi icaplar�, bedenin kendi icaplar�,
bizleri birtak�m sebeplere ba�lam��t�r. Ondan sonra, "�nsan
h�rd�r, iradesi vard�r."diyoruz. �stedi�iniz kadar deyin, bu
kadar engel aras�nda hi�bir �ey yapamazs�n�z.
��sel
H�rriyet
�n�n�ze ��kan her t�rl� olay�n g�zlemini yapabilmek ve olaydan gerekli
olan bilgiyi ��kartmakta bir "se�me hakk�m�z�n" oldu�u
�eklinde anlaman�n �ok pratik yarar� vard�r. �imdi
buradas�n�z, sokaktas�n�z, i� yerinizdesiniz, evdesiniz. O
anda siz ve sizle beraber mevcut olan �eyler var. Siz g�r�p,
bak�yorsunuz. Oradan gelen intibalar� se�ip, ��zmek ve
kendinize g�re de�erlendirmek h�rriyetine sahipsiniz. Yoksa
oradaki olaylar� de�i�tirmek de�il. V�cudu de�i�tirmek de�il.
E�yan�n yerini de�i�tirmek de�il. O kadar geni� ve ince bir
bilgi ile meydana getirilmi�tir ki, onlar� de�i�tirmek ne
haddimize? Mevcut olan ile ne yapabilece�imizi d���nmek gerek.
��te burada insan�n bir serbest alan� vard�r. Bu bile bazen
tehlikelidir, ��nki biz i�imizde olan duygular�m�z� tam olarak
anlayamam��, onlara hakim de�ilsek, onlar bizim d���nce
ak���m�z� da de�i�tirirler. Do�ru d���nmemize engel olur,
duyusal hayat�m�z. Do�ru olan bir�ok �eyi, egoizmam�z ile
bozar�z. Dikkat ederseniz, h�rriyet kavram� d�� ortamdan
��k�p, giderek i� ortama kay�yor. �nsan�n, ger�ek h�rriyeti
i�inde bulmas� gerekir, d���nda de�il. D��ar�da h�rriyet
yoktur. Ama siz i�inizde h�rseniz; hislerinizden ba��ms�z bir
vicdan muhakemesi y�r�tebiliyorsan�z, i�te o zaman h�rs�n�z.
Hakk� teslim etmek budur.
Ku�kusuz, d�� h�rriyet de tamamen gereksiz de�ildir. D�� h�rriyete de
ihtiyac�m�z vard�r, ba�kalar�n�n bizi rahats�z etmemeleri
i�in. Bunlar�n hepsi, insan�n i�indeki h�rriyete kavu�mas�
i�in birer olanaktan ba�ka bir �ey de�ildir. Yani, nefis ile
vicdan�n m�cadelesinde dengeye gelmektir. �aba sarf etmektir.
Yani, as�l olan para kazanmak, i� yapmak de�ildir. Ger�ek
�aba, sizin yapt���n�z i� m�cadelenizdir. S�rekli
arayacaks�n�z. Hem iyiyi, hem k�t�y�. Olumsuzu bulup,
i�inizdeki o d���nceyi yenmeye �al��mal�s�n�z.
Talih, �ans, miras yemektir. Bu miras ge�mi� ya�ant�larda kazan�lan
k�ymetlerdir. O k�ymetlerin sonu�lar� bazen ayn� hayat
i�erisinde de�il de daha sonraki hayat(lar) i�erisinde de
ya�anabilir. Bu, poker masas�ndaki �ans de�ildir. O ayr�d�r.
K�smet dedi�imiz olay, yani talih, tamamen insan�n ge�mi�
hayatlarda elde etmi� oldu�u bir mirast�r. Talihin iyisi de,
k�t�s� de vard�r. Fakat t�m bu ikilemeler yanl��t�r. �nsan�n
duygusal zay�fl���ndan kaynaklanmaktad�r. T�m bu olaylar
bizzat insan�n kendi �abas�n�n sonucudur. Hi� kimsenin su�u
yoktur. �Toplumun kabahati� diye bir �ey yoktur. Toplum
dedi�imiz de sen, ben de�il midir? Bizim d���m�zda ayr� bir
�ey mi var? Toplum insan�n aynas�d�r. �nsan nas�l dengesiz
ise, toplum da o derece dengesizdir. �nsan nas�l duygusal bir
varl�ksa, toplum da o derece duygusal bir gruptur. Topluluk da
m��terek deneyim alanlar�ndan bir tanesidir. Her birimiz
dayan��ma i�erisinde birbirimizin bilgisine, tecr�be ve
g�rg�s�ne, hatas�na, iyili�ine, hatta k�t�l���ne muhtac�z. Ben
her tecr�beyi yapamam, ama g�zleyebilirim. Demek ki
birbirimize destek olmam�z gerekli.
Kaderin esas� tekam�l etmektir. Bu i�ten kurtulu� yok.
Olgunla�mak, pi�mek, haml�ktan kurtulmak kaderdir. Bunun
d���nda hi�bir kader bizi sarmam��t�r. Hayatta insan, anas�n�,
babas�n� kaybeder, iflas eder, iftiraya u�rar, i�kiye d��er,
hapis yatar, kazaya u�rar. Her �ey gelir insan�n ba��na. Harp
��kar, zelzele olur vs. Bunlar�n hepsi, ya�amakta olan zeki
varl���n (ona ait olmak �zere) olgunla�mas�na, onun haml���n�n
giderilmesine yani ruhsal evrimine hizmet eden olaylard�r.
Onun i�in, yak�nmaya s�zlanmaya, s�v�p saymaya gerek yoktur.
Her i�in ilac� sab�rl� �al��ma ve sonuna kadar �aba
harcamakt�r.
|